Oemoemenoe 1 – The blue Panthers Dogs 1

11 december 2018

Zondag 2 december 2018
Koud twee maanden na onze vorige encounter staan we weer in Middelburg. Grijzer, natter en met minder vrouw dan de vorige keer. Met slechts 11 vrouw sterk, zijn we naar Zeeland afgereisd, vastberaden om niet zo weggespeeld te worden al toen, op 6 oktober.

De tweede wedstrijd in de platepoule (de poule waar nog volop ruimte is voor ontwikkeling) en ondanks het lage aantal vrouwen, met veel zelfvertrouwen. De eerste wedstrijd in deze poule, vorige week tegen Scrumboks, was slechts een nipte overwinning van de tegenstanders, waarmee we weten dat winst nu echt mogelijk was. Het zou passen in de trend van de stijgende lijn die de laatste tijd is ingezet.

De aftrap om 13 uur. Motregen. Het deert niet. Al snel voelen ons opgewassen tegen de Zeeuwse dames. De snelle fullback van Oemoemenoe hebben we beter op het netvlies en het lukt haar niet goed om door de verdediging te breken. Ook de harde tackles van de vorige keer weten we veel beter te incasseren. De eigen tackles zijn lager, feller en doeltreffender. Ondanks een vrouw minder (we spelen 11 tegen 12) wordt er goed gecommuniceerd, staan we voor elkaar klaar en gaat niemand alleen in. Zenuwen verminderen, zelfvertrouwen neemt toe… maar dan weet Oemoemenoe te scoren…

Coach Joost stelt ons meteen gerust. Een try buitenom, dat geeft helemaal niks, ze moesten er keihard voor werken, niet door de verdediging gebroken… Woorden die ons moed geven en snel staan we klaar voor het vervolg. De Zeeuwen weten nog een try of twee te scoren, maar ze moeten er wel keihard voor werken. En hard zijn ze, we vangen de nodig klappen op, Ziggy krijgt een klap op haar ribben, AC op haar rug en Carlijn krijgt geen hand-off, maar een choke-off. Maar dat ontneemt ons niet de spirit en het plezier en de eerste goed opgezette aanval wordt meteen benut. Na een line-out in de buurt van de 22 meter van de tegenstander, pakken we meter na meter na meter. Rucks worden fantastisch gecleared en AC weet uiteindelijk, met hulp van het hele team, de bal op de tryline te drukken. De eerste punten zijn binnen!
Al snel erna raakt Carlijn echter zo geblesseerd dat ze het veld moet verlaten. Met nog een vrouw minder, meer vermoeidheid in de benen, wordt er nog harder gewerkt. Suus, dit keer weer eens in de lijn, weet goed gebruik te maken van haar lichtvoetigheid en snelheid. Met haar Zeeuwse black-out van de vorige keer nog in het geheugen (de try die ze vergat te drukken…), sprint ze vol overtuiging tientallen meters bij iedereen vandaan. Als ze in het trygebied blijft zoeken naar de juiste plek om de try te drukken, houdt menig teamgenoot het niet meer uit, waarna Suus lichtjes de bal op de grond drukt. Try 2!!

Dan wordt Ziggy voor haar eigen bestwil ook van het veld gehaald. Mijn tegenzin, maar helse pijn, verlaat deze leeuwin het veld. De Zeeuwen willen graag de pot nog sportief afmaken en we krijgen drie dames van hen erbij. De bak ervaring en kracht die er bij komt, kan echter niet voorkomen dat de snelle fullback van Oemoemenoe nog enkele tries scoort en daarmee de voorsprong vergroot (maar wederom buitenom en niet dwars door onze verdediging heen, volgens coach Joost).

En dan, in de laatste minuten, is daar onze kleine Jantine, groots in haar daden, die nog een schitterende try scoort. Verloren, maar met klasse! Wat een vooruitgang, teamwork, alertheid en verantwoordelijkheid!

Suus krijgt alle eer van de tegenstander en wordt daar uitgeroepen tot Woman of the match. Minke heeft laten zien dat rugby echt haar sport is en laat zien dat ze daarin ontzettend groeit, wat bekroond wordt met de titel “improvement player”. Maar niemand minder dan Lilian, die van lijnspeler naar eerst rij ging, kreeg de terechte bekroning op haar werk deze wedstrijd: Woman of the match. Hulde! Voor deze machtige drie dames. En hulde…. Voor alle Blue Panther Dogs!!