Bekerfinale Pink Panthers - Gouda, Amsterdam 14 maart 2004

Het had een dag moeten worden waarbij alle voorgaande dagen overbodig zouden lijken. Een dag waar je jezelf de dag erna af zou vragen ben ik er echt bij geweest, heb ik het allemaal echt meegemaakt en waar heb ik het aan te danken dat ik erbij mocht zijn. Het had zo’n dag moeten worden waarbij je ieder jaar erna op die datum nog een warm gevoel krijgt, zo’n dag van “en waar was u toen ons eerste de beker pakte?”. Het liep effe anders.

Een gemotiveerd team gesteund door herkenbare aanhang van ca. 150 – 200 mensen mocht vandaag (14 maart 2004) de wedstrijd spelen om de beker in de 3e klasse van de vaderlandse competitie. Het is prachtig dat een team dat bovenaan staat in de competitie ook de beker-finale mag spelen. Spelen in het nationale stadion voor het oog van 500 supporters is voor velen het hoogste wat je kan halen, maar weinige kunnen zeggen dat ze daar hebben mogen spelen. De beker had het toefje slagroom moeten worden op het kampioenschap.

Het eerste kwartier was voor de Panthers, door fel spel wat zich veelal afspeelde op de helft van de tegenstander werd Gouda vastgezet. Al scoorde Gouda de eerste punten (kick tussen de palen), het eerste echte werk kwam van ons team, binnen een kwartier stond het 10-3 door twee mooie tries. Mogelijk door overmoedig spel aan onze zijde herpakte Gouda zich, ze gingen een ander spelletje spelen en kregen meer en meer grip op de wedstrijd. Waren de Panthers in de eerste 15 minuten heer en meester, het slot van de eerste helft was zeker voor Gouda dat door slim spel de Panthers dirigeerden. Gouda lette beter op bij spelhervattingen, kickte beter en speelde het spel slimmer, Gouda stond terecht op voorsprong bij de rust doch met 10-13 was alles nog mogelijk.
De tweede helft was helaas een kopie van het einde van de eerste helft, de Panthers werkten harder maar Gouda speelde het slimmer (tactisch beter). Beide teams drukten nog een try waardoor de eindstand op 15-18 uitkwam, helaas geen beker maar slechts een mooie ervaring rijker. Het was een mooie wedstrijd, tegen een meer ervaren ploeg. Onze dromen komen nog wel uit. Verliezen hoort bij sport. Een jong team wordt sterker door een verlies als het leert van de fouten en met opgeheven hoofd doorgaat. Wij steunen jullie, pak het kampioensschap!

Nog even dit: Gejoel, gefluit en boegeroep hoort niet bij een penalty kick van de tegenstander.
Rugby is een sport waarbij respect voor de tegenstander hoog in het vaandel staat, iemand zijn concentratie niet gunnen is “not-done”. De spieker maakte er terecht een opmerking over.
Ik ben ervan overtuigd dat het gejoel tot gevolg had dat de tegenstander extra gespitst was om de kick goed te plaatsen, zonder het gejoel was hij vast minder gespitst geweest en was de kick misgegaan. Daar de kick Gouda drie punten opleverde en het verschil in de uitslag eveneens drie punten was hebben we onszelf mogelijk tekort gedaan. Naar mijn idee zat er een verlenging en daarna een “sudden death” ook vandaag weer in, ik had al gewed op de 16e minuut.

De beker had het toefje slagroom moeten worden op het kampioenschap, maar slagroom maakt dik, geeft je een vet en voldaan gevoel en maakt je minder scherp. Scherpte hebben we nodig de komende weken, verliezen kan, maar nu er volop tegenaan in de competitie en pakken die schaal!

Alle spelers en begeleiders van het eerste dank voor deze toch prachtige dag,
ik laat me de komende zondagen graag weer vermaken,
heb er graag hoofdpijn op maandag voor over,

De familie Ton.