Domcity Mokum 2 – Blue Panther Dogs 1

2 oktober 2018

Het is een van de laatste nazomerdagen van 2018. Officieel al herfst, maar de zon laat zich goed gelden op de eerste uitwedstrijd van het seizoen 2018-2019 van de Blue Panther Dogs. De tegenstanders: Domcity Mokum. De tweede wedstrijd in dit gecombineerde team en alles zit mee. Naast het stralende weer, zijn er genoeg spelers en allemaal fit en blessurevrij.

13 uur. 31 vrouwen betreden het rugbyveld. De aftrap volgt en de wedstrijd is begonnen. De gezamenlijke trainingen werpen hun vruchten af. Onze scrum staat als een huis en de lijn wordt goed benut. In tegenstelling tot vorige week is er geen sprake van een glibberige bal en dito veld, maar leidt het harde veld tot snel spel. We zijn gewaagd aan de Utrecht/Amsterdam combi en de eerste minuten worden op beide helften gespeeld. Maar al snel blijken wij dominant en komen we steeds dichter bij de try-line. Nog enkele meters, een kluwen van dames probeert de bal te pakken, diverse dames worden getackeld. Maar het is onze snelle en felle Yvette, die in deze wirwar van armen en benen, de bal weet te bemachtigen en al binnen het eerste kwartier de eerste try weet te drukken! Wat een feest! De eerste try van het seizoen en zo snel al!

Domcity Mokum laat zich echter geen moment in de underdogpositie duwen en pakt het spel snel weer op. Nog licht euforisch van onze eerste try, worden we verrast en weten onze tegenstanders langszij te komen. Het wordt gelijkspel en snel erna een voorsprong voor de tegenstanders. Bij de rust kijken we tegen een 10-5 achterstand aan. We zijn moe, maar Joost merkt terecht op, dat zijn zij ook.
De tweede helft begint. Nog wat onwennig staan debutanten Roos en Eva in de lijn, maar al snel laten ze zien dat ze daar thuis horen. Zodra er een bal hun handen bereikt, weten ze flink wat meters te maken. De verdediging van Domcity Mokum heeft er zijn handen vol aan. Toch lukt het ze om even later door onze verdediging te breken en al snel bouwen ze hun voorsprong uit. Dat laten we niet op ons zitten. We geloven nog steeds in winst. Volgens het boekje wordt ons spel weer opgebouwd. Snelle potjes naar voren, de lijn wordt goed benut en dat loont. Wederom is tryline in zicht. Onze scrumhalf Merel heeft goed geluisterd naar de instructie om snel te spelen en pakt vanuit een dood moment de bal snel op. Ze verrast daarmee vriend en vijand, en weet daarmee de tweede try te scoren!

Domcity Mokum laat dit niet op zich zitten en voelt onze vermoeidheid. Het spel wordt harder en er wordt veel gewisseld. Diverse dames lopen blessures op. Een gele kaart wordt uitgedeeld 8,5 minuut voor het einde van de wedstrijd en ineens staan we met een vrouw minder op het veld. Dat wordt helaas benut en snel daarop volgt een try van onze tegenstanders. 20-10, zou het nog lukken?
Met nog enkele minuten te spelen, bouwen we ons spel weer secuur op. Meter voor meter komen we dichterbij de tryline. Met zijn allen weten we de bal op zo’n 5-6 meter van de tryline te brengen. En dan gebeurt het: Laura wringt zich als een beest door het geweld naar voren. Met de bal in de handen en drie, nee vier tegenstanders hangend aan armen en benen pakt ze meters. Vlak voor de tryline lijkt ze getackeld te worden, maar het is al te laat voor Domcity Mokum, ze drukt de bal over de tryline en weet de achterstand te verkleinen tot slechts 5 punten.

Helaas blijken de laatste twee speelminuten te weinig om nog op gelijkspel of zelfs winst te komen. Maar iedereen voelt het, als we nog 5 minuten hadden gehad… De belofte smaakt in elk geval naar meer! Op naar winst, volgende week in Middelburg!